Formy nigdy nie są niewinne. Harmonie | Warsztaty dla dorosłych

Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie zaprasza na cykl zajęć ruchowych, które towarzyszą wystawie „Maria Jarema. Pęknięty modernizm”. 28.05 Formy nigdy nie są niewinne. Rytmy 11.06 Formy nigdy nie są niewinne. Kompozycje 18.06 Formy nigdy nie są niewinne. Harmonie Podczas spotkań potraktujemy ruch jako krytyczne narzędzie i świetny sposób na badanie rzeczywistości. Skupimy się na uważności, budowaniu relacji oraz formach, które wyłaniają się w trakcie samego działania. Naszym punktem wyjścia staną się choreografie codzienności. Przyjrzymy się rytmom, które nas organizują, oraz hierarchiom, w które wpadamy. Zbadamy sieci, które jednym pozwalają na swobodny przepływ, a innych skutecznie blokują. Dostrzeżemy podziały, które porządkują świat, a zarazem kogoś z niego wykluczają. Szczególnie zainteresuje nas napięcie między rytmem jako narzędziem kontroli a rytmem jako naturalną pulsacją – nieregularną, otwartą i taką, która całkowicie wymyka się powtarzalności. Co będziemy robić? Choreografię potraktujemy jako układ relacji między różnymi systemami: biologicznymi, społecznymi, politycznymi i afektywnymi. Główną inspirację czerpiemy z praktyki artystycznej Marii Jaremy. Zbadamy formy, które stale się przekształcają – niehierarchiczne, wieloznaczne i takie, które bazują na współistnieniu sprzecznych logik. Zwrócimy uwagę na „dyspozycje”, czyli ogromne potencjały, które nosi w sobie nasze ciało oraz dana sytuacja. Przejdziemy do konkretnych zadań ruchowych. Przećwiczymy operowanie różnymi rytmami, spróbujemy wejść w narzucone z góry struktury i odważnie z nich wyjść. Zbudujemy i celowo zakłócimy relacje w grupie, a także zareagujemy na zmienne układy przestrzenne i obecność innych osób. Zamiast gonić za idealną synchronizacją, skupimy się na uważnym słuchaniu – własnego ciała, otoczenia i dynamiki grupy. Nasze zajęcia staną się bezpieczną przestrzenią eksperymentu. Wspólnie zbadamy kompozycje, przesunięcia, napięcia i momenty, w których odmienne porządki spotykają się ze sobą, ścierają i wspólnie negocjują swoje miejsce w polu działania. Tytuł cyklu zaczerpnęliśmy z tekstu Natalii Sielewicz „Maszyna rozszyfrowująca rzeczywistość. Relacyjność form w powojennej twórczości Marii Jaremy”, który opublikowaliśmy w katalogu wystawy.